| تبليغات | X |
|
من ان موج خاموشم که در بحر خزان اهسته می خواند:کدامین روز سکوتت را به غوغا ها می خوانی دراین ......
|
دیـوانه ای چـنـیـن که منم در بلای عشق دل عافـیـت نخـواهـد و عـقـلم بکار نیست
گـر خوانـدنـت مراد، و گـر رانـدن آرزوست آن کُـن که راّی تـوست، مـرا اخـتـیـار نیست
ما را هـمین بَـس است که داریم دَرد عشق مقـصود ما ز وصل تـو بـوس و کـنار نیست
ایـدل هـمیشه عاشـق و هـمواره مَست باش کانکس که مست عشق نـشد هـوشیار نیست
با عشق همنشین نشو و از عشق بر شکن کـاو را بـه پـیـش اهـل نـظــر اخـتـیـار نیست
هـر قـوم را طـریـقی و راهـی و قـبـله ایست پـیش من خـراب قـبـله بـجـز کـوی یار نیست
من به پرواز محتاج شده ام و نمی توانم خیال تو را از سربدر کنم
دیگر از آدم و عالم به سوی تو گریخته ام و از خودم فرار کرده ام
من به دنبال دستهای تو از دستهای زیادی سیلی خورده ام
من به شوق تو زنده ام
ای نازنین دستهای من خسته اند مرا پر پروازی بده تا دیوانه وار به سویت بشتابم
بیا و مرا دگرگون کن بیا و مرا آینه ای کن و مرا عادت سوختن پروانه وار بیاموز بیا و مرا شیوه عاشقی و
تماشا بیاموز بیا و مرا از تارو پود درونم هدایت کن بیا مرا به نام خود روشن کن و راه مرا به چراغ عشق
خود نورانی کن و قلب مرده مرا به باران رحمت و عشق خود زنده کن ...
هزار بار منتظرت هستم و همه احساسم را نیمه شبی در سجده ای به درازای ابدیت فریاد می کنم
بجز حضور تو
هیچ چیز این جهان بی کرانه را جدی نگرفتم
...
حتی عشق را
آخرين جرعه اين جام
همه ميپرسند
چيست در زمزمه مبهم آب
چيست در همهمه دلكش برگ
چيست در بازي آن ابر سپيد
روي اين آبي آرام بلند
كه ترا مي برد اينگونه به ژرفاي خيال
چيست در خلوت خاموش كبوترها
چيست در كوشش بي حاصل موج
چيست در خنده جام
اسم نویسنده ؟؟نمیدونم!!
باشد زروی لطف به ما هم نظر کنی
یا حاصل وصال مرا پر ثمر کنی
صاحب خبر بیامد و ما بی خبر شدیم
هاتف شوی و بی خبران را خبر کنی
ما کشتی شکسته و طوفان گرفته ایم
خضر زمانه باشی و با ما سفر کنی
روز ازل به عهد نکردیم ما وفا
در خلوتی بیایی و عهدی دگر کنی
باد فراق بیآمد و گلزار شد خزان
کو باد وصل غنچه و گل تازه تر کنی
دوشم سحر نداشت ز تاریکی دلم
شمس بقا بتابد و شب را سحر کنی
امید وصل دارد این دل یکدمی
از دربیا که غیر خود از دربه درکنی
برهرجفای و جور توساعی رضا بداد
شاید دلت بسوزد و یک دم نظر کنی
خدایا می خواهم ...
توان آن را داشته باشم که ادامه دهم
اگر زمانه بر وفق مراد نگشت از نو آغاز کنم
زیبایی را ببینم هنگامی که دیگران ناتوان از دیدن آنند
می خواهم...
امید رویایی نو داشته باشم و شکیبا
تا رویاهایم همچنان ادامه یابد...
و خردمند
آنگونه که به آینده چشم داشته باشم...
بال هايت را كجا گذاشتي ؟
پرنده بر شانه هاي انسان نشست . انسان با تعجب رو به پرنده كرد و گفت :
اما من درخت نيستم . تو نمي تواني روي شانه ي من آشيانه بسازي.
پرنده گفت : من فرق درخت ها و آدم ها را خوب مي دانم . اما گاهي پرنده
ها و انسان ها را اشتباه مي گيرم .
انسان خنديد و به نظرش اين بزرگ ترين اشتباه ممكن بود .
پرنده گفت : راستي ، چرا پر زدن را كنار گذاشتي ؟
انسان منظور پرنده را نفهميد ، اما باز هم خنديد .
پرنده گفت : نمي داني توي آسمان چقدر جاي تو خالي است . انسان ديگر
نخنديد . انگار ته ته خاطراتش چيزي را به ياد آورد . چيزي كه نمي دانست
چيست . شايد يك آبي دور ، يك اوج دوست داشتني .
پرنده گفت : غير از تو پرنده هاي ديگري را هم مي شناسم كه پر زدن از
يادشان رفته است . درست است كه پرواز براي يك پرنده ضرورت است ، اما
اگر تمرين نكند فراموشش مي شود .
پرنده اين را گفت و پر زد . انسان رد پرنده را دنبال كرد تا اين كه چشمش به
يك آبي بزرگ افتاد و به ياد آورد روزي نام اين آبي بزرگ بالاي سرش آسمان
بود و چيزي شبيه دلتنگي توي دلش موج زد .
آن وقت خدا بر شانه هاي كوچك انسان دست گذاشت و گفت : يادت مي آيد
تو را با دو بال و دو پا آفريده بودم ؟ زمين و آسمان هر دو براي تو بود . اما تو
آسمان را نديدي .
راستي عزيزم ، بال هايت را كجا گذاشتي ؟
انسان دست بر شانه هايش گذاشت و جاي خالي چيزي را احساس كرد . آن
گاه سر در آغوش خدا گذاشت و گريست !!!!!
اي خدا مي شود بازهم به ما بالهايمان را بدهي...
امروز دیدم آقائی به نام عبدالخالق لطف کردن و وبلاگ بنده رو با نظرشون مزین فرمودن...
بنابرئین این پست رو در پاسخ به ایشون مینویسم
آقای عبدالخالق ممنون که لطف کردین و به وبلاگ من سرزدید و مهمتر اینکه نظر دادید.
خوشحال میشم که نظرات و انتقادات استادان رو بشنوم و از راهنمائی ها و تجربیاتشون استفاده کنم.
اما احساس کردم در پاسخ به لطف شما باید چند سطری بنویسم!!
میدونین یاد چی افتادم؟داستان موسی و شبان!!!!!
این به ذهنم رسید که آیا اون خدائی که شما من رو نسبت بهش مشرک خوندید!!هرگز به شما ـ که در روشنی هستید(و من در تاریکی!) ـ نگفته که نسبت به انسانها حق داوری و قضاوت ندارید؟؟؟!!مگر نگفته که این منم که در باره ی بندگانم تصمیم می گیرم؟!!
چطور شما این گفته ی خدا رو ندیده گرفتید و به من میگید مشرک؟؟؟
مطمئن باشید من هم به اندازه شما با خدای خودم(البته اگر باز به خاطر این کلمه به من نگید مشرک!)در ارتباطم و روزی جوابم رو خواهم گرفت....
ارتباط من با خدا چیزی غیر از اون چهار چوب خشکی هست که شما شما برای خودتون ساختید....
و البته منکر این نیستم که این منم که صدای خدا رو نمیشنوم و آرزو دارم که اونقدر بهش نزدیک بشم که بشنوم..
بله در این شکی نیست...اما اینکه به چه اعتقاد دارم و شک,دیگه بین من و خدای منه!!...
و ممنون از اینکه سعی کردین منو راهنمائی(ارشاد)کنید....
راستی من اگه جای شما بودم با مشرکین هم دوست میشدم چه بسا که روزی اونها رو از تاریکی به نور(مثل کاری که در مورد من می خواستید انجام بدید)هدایت کنم!
cheshmak
باز هم منتظر نظراتتون هستم
موفق باشید.
نارسیس.
