باشد زروی لطف به ما هم نظر کنی

                                          یا حاصل  وصال  مرا  پر  ثمر کنی           

 صاحب خبر بیامد و ما بی خبر شدیم                             

                          هاتف شوی و بی خبران را خبر کنی

ما کشتی شکسته و طوفان گرفته ایم                               

                                خضر زمانه  باشی و با  ما سفر کنی

روز ازل  به  عهد  نکردیم  ما  وفا                                 

                               در خلوتی  بیایی و عهدی  دگر کنی

باد فراق بیآمد  و گلزار شد  خزان                                      

                                                  کو باد وصل غنچه و گل تازه تر کنی

دوشم   سحر نداشت   ز  تاریکی دلم                                                  

                          شمس  بقا  بتابد و شب  را سحر کنی

امید  وصل  دارد  این  دل   یکدمی                                               

                           از دربیا که غیر خود از دربه درکنی

برهرجفای و جور توساعی رضا بداد                                          

                                                           شاید دلت بسوزد و یک  دم نظر کنی